Eetbare waterplanten van West Europa
Waarschuwing!!! Hieronder vind u een aantal planten die groeien in of langs het water van West Europa. Deze planten zijn geheel of gedeeltelijk eetbaar, dit kan afhangen van het jaargetijde. Eet deze alléén als u zeker weet dat deze eetbaar zijn, en als u ze ook voor 100% als eetbaar heeft geïdentificeerd. Sommige giftige planten lijken op eetbare. Woodcraftsurvival.com kan op geen enkele wijze aansprakelijk gesteld worden voor verkeerde of onkundige handelingen.
Eet geen waterplanten als je vermoed dat de waterkwaliteit slecht is, de volgende punten kunnen wijzen op een slechte waterkwaliteit;
  • Als er dode vissen en watervogels in of nabij het water liggen
  • Als er een kadaver van wild in het water ligt kan het water besmet zijn
  • Als er veel algen in het water zitten (groen water)
  • Als er eendenkroos op het water drijft
  • Als er vaten van chemicaliën in of nabij het water liggen
  • In de buurt van akkers en boomkwekerijen wordt veel landbouwgif gespoten en is het dus ook niet verstandig om voedsel uit aangrenzende waters te drinken
De waterlelie, is een waterplant de bloemen en de hartvormige bladeren drijven op het water. De wortels die in de bodem zitten houden de waterlelie op zijn plek. Er zijn zo'n 60 soorten waterlelies

De waterlelie groeit in tropische en gematigde gebieden.

De bloemen, zaden, stengels en wortelstokken zijn rauw te eten. Om de wortelstokken te eten moet je eerst de kurkachtige buitenkant eraf schillen.

De grote lisdodde, groeit tot een hoogte van 3 meter.

Te vinden in ondiep water aan de randen van meren en vijvers en langs langzaam stromende beken en riviertjes.

De ondergrondse wortels kun je in een vuur klaarmaken.

In de wortels van de lisdodde zit veel zetmeel.

Riet, is een plant die behoort tot de familie van de grassen. Riet wordt 1 tot 3 meter hoog, uit de rechtopstaande stengel groeien 1 tot 3 cm brede grijsgroene bladeren.

Riet bloeit van juli tot oktober met een purperkleurige of bruinachtige pluim die zo'n 15-40 cm lang wordt.

Riet groeit langs de waterkant, in moerassen, in stilstaand ondiep water en soms ook in bossen.

De wortels zijn gekookt eetbaar. Je kunt ook een gat in de groene stengel prikken er zal een eetbare suikerachtige gom uit komen.

De smeerwortel, is een overblijvende plant die 30 tot 120cm hoog kan worden. De bladeren zijn breed lancetvormig, ruw en behaard. De bloemen zijn klokvormige en kunnen zachtpaars, crèmekleurige, gelig of roze zijn.

Smeerwortel vind je door geheel Europa op vochtige plekken als weides, sloten en langs waterkanten.

Kook de de jonge stengels kortstondig als asperges. Je kunt de bladeren van april tot november verzamelen en deze op dezelfde wijze bereiden als spinazie.

Van gedroogde bladeren kan thee worden gezet.
Watermunt, is een overblijvende plant die een sterke muntgeur heeft. De vierkantige rechtopstaande stengels worden 15 tot 90cm lang. De blaadjes staan overstaand en zij harig en eivormig.

De lila bloemetjes groeien in de bovenste bladoksels en in een dichte aar aan het einde van de stengel. Ieder bloempje heeft vier meeldraden.

Je vindt de watermunt op drassige en natte plekken door geheel Europa.

Pluk de jonge blaadjes die zich bovenaan de stengel bevinden, en hak ze fijn en doe ze door de salade. Je kunt van de bladeren ook thee zetten.
Waterpeper, is een één jarige gladde plant die 25 tot 50cm hoog kan worden. Aan de rechtopstaande gelende stengel zitten gezwollen knoppen, hieruit groeien groene lancetvormige bladeren. De bloemetjes zijn klein en hebben een groenroze tint.

Je vind de waterpeper op vochtige en natte grond door geheel Europa, Azië en Noord Afrika. De plant is in Noord-Amerika en Australië ingevoerd.

Je kunt waterpeper vers gebruiken in salades, soepen en door het gehakt.

Gebruik niet meer dan 1-2 eetlepels per persoon.

Pijlkruid, is een overblijvende plant die 70-100cm hoog kan worden. De bladeren zijn pijlvormig. Zowel de bladstengels als de bloemstengels zijn 3-kantig.

Pijlkruid boeit van juli tot september met kransen van meestal 3 bloemen, die bestaan uit 3 witte kroonbladeren. De plant overwintert met knollen, die in de herfst door ondergrondse uitlopers worden gevormd.

Je vindt het pijlkruid in de gematigde gebieden van Europa en
Azië, in ondiep zoetwater met een modderige bodem.

De jonge bladeren zijn eetbaar en de knollen zijn geschild rauw of gekookt te eten.

De knollen bevatten circa 20% zetmeel en 5% eiwitten.
Eendenkroos, zijn kleine vrij op het water drijvende waterplanten. Een enkel plantje kan uit 3 blaadjes bestaan. De wortel van de plant wordt bij de meeste soorten ca. 2 cm lang en hangt vrij in het water. Eendenkroos vermenigvuldigt zich snel, vaak zie je dan ook hele wateroppervlakten bedekt met eendenkroos. In de winter zakt eendenkroos naar de bodem om vervolgens in het voorjaar weer naar boven te komen.

Je vindt eendenkroos vooral op stilstaande en traagstromende waters, denk hierbij aan sloten, vijvers en moerasgebieden. Over bijna de gehele wereld uitgezonderd Australië, delen van Azië en Zuid Amerika.

Hoewel eendenkroos niet erg smakelijk is bevat hij veel eiwitten, wat het tot een goede voedselbron maakt. Je kunt de eendenkroos van het water scheppen en direct eten. In stilstaand water altijd de eendenkroos goed met schoon water afspoelen.

Eendenkroos kan grote hoeveelheden Radium bevatten, eet eendenkroos dus met mate.